ΟΜΙΛΙΑ ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ ΣΤΟ ΚΟΥΡΒΙΣΙΑΝΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΑΣΤΟΥΝΗΣ ΣΤΙΣ 18/05/2016

Καλησπέρα σας. Κατ’ αρχή θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Α.Κ. που είχε την πρωτοβουλία και όλους τους ανθρώπους που πήραν την πρωτοβουλία γι’ αυτήν την εκδήλωση. Που με καλέσατε εδώ για να μιλήσουμε για όλα αυτά τα προβλήματα που απασχολούν νομίζω την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ανεξάρτητα από τις λύσεις που ο καθένας προκρίνει.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΟΥ Δ’ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΡΑΪΧ

Ο Α. στην εισήγηση που έκανε αναφέρθηκε πολύ σωστά, σε διάφορα θέματα όπως το καίριο πρόβλημα του ποιός αποφασίζει γι’ αυτή τη χώρα και γι’ αυτό το λαό. Διότι με το να μετατραπεί η Ελλάδα όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, σε μια αποικία ουσιαστικά του Γερμανικού Δ’ Ράϊχ και των χρηματαγορών, δεν υπάρχει Ελληνική κυβέρνηση, αγαπητοί! Αυτοί που αποφασίζουνε είτε για το ύψος των συντάξεων, είτε για τους φόρους, είτε για οτιδήποτε σ’ αυτή τη χώρα, ακόμα και για τα Εθνικά μας θέματα είναι οι δανειστές. Οι αποφάσεις λαμβάνονται είτε στις Βρυξέλλες, είτε σ’ ένα μεγάλο ξενοδοχείο, το Χίλτον των Αθηνών με τη συμμετοχή των Ελλήνων υπουργών οι οποίοι παίρνουνε τις αποφάσεις αυτές γραμμένες στην Αγγλική, τις μεταφράζουν και τις φέρνουν στη Βουλή για επικύρωση. Σ’ αυτή τη κατάντια έχει φτάσει, και σ’ αυτόν τον εξευτελισμό η χώρα αυτή. Ακόμα και αν η κυβέρνηση, η οποιαδήποτε, δεν μιλάω μόνο για την τωρινή κυβέρνηση Τσίπρα, και οι προηγούμενες και οι επόμενες. Ελπίζω πως όχι οι επόμενες. Λοιπόν, αποφασίζει να περάσει ένα νόμο. Δεν μπορεί να τον φέρει στη Βουλή. Πριν τον βγάλει σε διαβούλευση στο διαδίκτυο, πρέπει να τον δώσει στους δανειστές να τον εγκρίνουν. Αυτό είναι το καίριο πρόβλημα που το ονομάζουμε θέμα Εθνικής Κυριαρχίας. Δηλαδή, όποια κυβέρνηση αν βγάλουμε οι Έλληνες μελλοντικά, να μπορεί αυτή η κυβέρνηση να κυβερνήσει αυτό το τόπο. Γιατί τώρα όταν ψηφίζουμε στις εκλογές βγάζουμε κάτι μαριονέτες που όποιοι και νάναι, θα εφαρμόσουν αυτά που αποφασίζουν οι έξω, οι δανειστές. Δεν θα μιλήσω πολύ, δεν θα σας κουράσω, για να κάνουμε διάλογο.

ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ. ΤΟ ΚΑΙΡΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.

Λοιπόν, γιατί το νόμισμα είναι το καίριο πρόβλημα. Κάποιοι λένε: ‘’εντάξει, θα φτιάξουμε το κράτος μας, τι μας πειράζει το νόμισμα;’’. Μία οικονομία, οποιαδήποτε οικονομία, από την Αμερικάνικη μέχρι την Παπούα, για να λειτουργήσει χρειάζεται επαρκή ρευστότητα. Δηλαδή χρειάζεται χρήμα. Αυτό το χρήμα, μέσα στις συνθήκες της ευρωζώνης, έτσι όπως έχει δομηθεί η ευρωζώνη, ο ευρωμηχανισμός αυτός, δεν δίνεται όπως παλιότερα από την τράπεζα της Ελλάδος, που είχε το εκδοτικό προνόμιο, έκοβε δηλ. δραχμές και χρηματοδοτούσε την οικονομία. Από τις τράπεζες, μέχρι τις επενδύσεις, μέχρι τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό το χρήμα σήμερα το ελέγχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Καθορίζει τη ρευστότητα της οικονομίας. Όταν αυτή η ρευστότητα της οικονομίας δεν είναι επαρκής, τότε πρέπει να δανειζόμαστε, αν μπορούμε να δανειζόμαστε, ή να μας δίνουν δάνεια μέσω του μηχανισμού. Αυτό λοιπόν είναι το καίριο οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας. Η έλλειψη ρευστότητας, το ξέρετε όλοι όσοι είσαστε στην αγορά. Δεν υπάρχει χρήμα. Η ρευστότητα μπορεί ν’ ανακτηθεί μέσω του Εθνικού Νομίσματος. Έτσι θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε αναπτυξιακή πολιτική. Τι σημαίνει αυτό; σημαίνει ότι θα μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε παραγωγικές, και μόνο παραγωγικές, επενδύσεις. Είναι ο μόνος τρόπος. Δηλαδή να χρηματοδοτήσουμε τον πρωτογενή τομέα, την αγροτική παραγωγή, με άφθονα κεφάλαια, την βιοτεχνία και την βιομηχανία. Είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η χώρα ν’ αρχίσει να παράγει πλούτο, ν’ αυξήσει τις εξαγωγές της, να υποκαταστήσει τις εισαγωγές και να μειώσει την ανεργία. Την τεράστια σήμερα ανεργία που καλύπτει περίπου το ¼ του πληθυσμού, και προοδευτικά να βελτιώσει τα εισοδήματα, και των μισθωτών και των συνταξιούχων και των ελεύθερων επαγγελματιών και όλων. Δηλαδή θα ήθελα να ξεκαθαρίσω αυτό: αν επιστρέψουμε στο Εθνικό Νόμισμα, δεν σημαίνει ότι ξαφνικά θα γυρίσουμε στην κατάσταση που ήμασταν το2009. Θα χρειαστεί να παλέψουμε αρκετά χρόνια. Γιατί σας θυμίζω, ότι ένα σπίτι μπορεί να γκρεμιστεί σε δύο μέρες, αλλά χρειάζεται δύο χρόνια να ξαναχτιστεί. Και μας, μας γκρεμίσανε το σπίτι μας, δηλαδή την Ελλάδα.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΩΝ

Τώρα, έρχονται οι ευρωφετιχιστές, οι μνημονιακοί, οι προσκυνημένοι στους δανειστές και μας λένε: ‘’κοιτάξτε να δείτε, δεν μπορούμε να βγούμε από το Ευρώ. Ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος. Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Διότι αν τολμήσουμε οι Έλληνες να βγούμε από την ευρωζώνη, τότε θα πέσουνε οι ακρίδες του Φαραώ. Τι θα συμβεί; η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί δραματικά οι καταθέσεις σας (όσοι έχετε ακόμα) θα χάσουν την αξία τους , θα εξευτελιστούν, ένας φοβερός πληθωρισμός λόγω υποτίμησης, θα ανεβάσει πάρα πολύ τις τιμές των προϊόντων, δεν θάχουμε να αγοράζουμε πετρέλαιο, φάρμακα, τρόφιμα’’. Κάποιοι προεκλογικά λέγανε, ότι αν η Ελλάδα γυρίσει στο Εθνικό της Νόμισμα, θα επιστρέψουμε στην ανταλλακτική κοινωνία, δηλ. θα δίνουμε ένα κιλό πατάτες για να πάρουμε μία φρατζόλα ψωμί. Απίστευτη τρομοκρατία. Μια επιχείρηση φόβος, σκέπασε όλη την Ελληνική κοινωνία από το 2010, διότι μόνο έτσι μπορούσε να εφαρμοστεί αυτό που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Ο φόβος ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Και σ’ αυτό η αιχμή του δόρατος ήταν τα μαζικά, τα μεγάλα, της Αθήνας κυρίως, μαζικά μέσα προπαγάνδας.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Λοιπόν, αυτό το βιβλίο που έγραψα, τόγραψα ακριβώς για να αντιμετωπίσουμε το φόβο. Να δούμε δηλαδή, πως μπορεί, εδώ που φέρανε την Ελλάδα, να αντιμετωπιστεί η κατάσταση και να μπούμε σε μιά πορεία ανάκαμψης. Σε δύο πράγματα θα αναφερθώ. Πρώτον στο τρόπο μετάβασης στο νέο νόμισμα.

ΙΣΟΤΙΜΙΑ : 1 ΕΥΡΩ / 1 ΝΕΑ ΔΡΑΧΜΗ

Το καίριο πρόβλημα είναι η ισοτιμία. Με ποια ισοτιμία θα περάσουμε από το Ευρώ στη Δραχμή. Να κάνω μία μικρή παρένθεση και να πω ότι αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα εδώ, είναι ένα πρόβλημα που δεν έχει ιστορικό παρελθόν. Δηλαδή έξοδος από την ευρωζώνη δεν έχει επαναληφθεί, και γι’ αυτό το σχέδιο αυτό της εξόδου, είναι προσαρμοσμένο στη σημερινή κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Κλείνω την παρένθεση και πάω στην ισοτιμία. Μπορούμε λοιπόν να περάσουμε από την πρώτη στιγμή σε μια ισοτιμία 1:1, δηλ. μία Νέα Δραχμή προς ένα Ευρώ. Όλα από την πρώτη στιγμή θα μετατραπούν σ’ αυτή την ισοτιμία. Οι μισθοί, οι συντάξεις, οι αμοιβές των ελεύθερων επαγγελματιών, οι τιμές των προϊόντων, τα δάνεια, τα πάντα. Για τις καταθέσεις θα σας πω αμέσως μετά.

ΚΛΕΙΔΩΜΑ ΙΣΟΤΙΜΙΑΣ

Λοιπόν,’’ ωραία’’ σου λένε οι μνημονιακοί, ‘’και τι θα γίνει; αυτοί από τη δεύτερη μέρα θα αρχίσουν να υποτιμάνε’’. Η απάντηση είναι όχι. Αυτή την ισοτιμία 1:1 θα την κλειδώσουμε. Θα μείνει δηλαδή σταθερή για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Α! λένε: ‘’και πώς θα την κλειδώσεις; γίνονται αυτά τα πράγματα;’’ Βεβαίως γίνονται. Κατ’ αρχήν να σας θυμίσω, ότι επί 20 χρόνια παλιότερα η Ελλάδα είχε κλειδωμένη τη δραχμή σε σχέση με το δολάριο. Οι παλιότεροι θα θυμούνται ότι ήταν η ισοτιμία ένα δολάριο προς 30 δραχμές. Αυτό διήρκεσε 20 χρόνια. Η Αργεντινή κλείδωσε την ισοτιμία της, το πέσος, επί 10 χρόνια με το δολάριο δεν άλλαζε η ισοτιμία. Η Αργεντινή δεν χρεοκόπησε γιατί είχε κλειδωμένη ισοτιμία, όπως λένε. Η Αργεντινή χρεοκόπησε γιατί αυτό το κλείδωμα έγινε υπό τον έλεγχο της οικονομίας της από το ΔΝΤ ( πριν τον Κίρχνερ). Η Αργεντινή χρεοκόπησε γιατί είχε ελεύθερη τη διακίνηση κεφαλαίων. Δηλαδή πήγαινε ένας Αργεντίνος ιδιώτης ή μια επιχείρηση σε μια τράπεζα, έδινε 1 εκατομ. Πέσος τάκανε 1 εκατομ. Δολάρια και τα έστελνε σε μια τράπεζα των ΗΠΑ. Αυτό το καθεστώς εξαφάνισε τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας. Αυτό δεν θα γίνει με την Δραχμή, γιατί εμείς δεν θα επιτρέψουμε την εξαγωγή των καταθέσεων στο εξωτερικό. Αυτό δεν σημαίνει capital controls γιατί… Αυτό δεν σημαίνει κάτι κακό, αλλά θα τα πούμε στη συνέχεια αυτά. Τώρα, η Ελβετία είχε κλειδωμένη την ισοτιμία του ελβετικού φράγκου από τον Σεπτέμβρη του 2011 μέχρι το Γενάρη του 2015. Ήταν μια εποχή που ανατιμάτο ευρώ, και δεν ήθελαν να υποτιμηθεί το Φράγκο, και το 2015 που άρχισε η υποτίμηση του Ευρώ, ξεκλειδώσανε αυτή την ισοτιμία. Θα σας πω και ένα τέταρτο παράδειγμα κλειδώματος. Η Βουλγαρία σήμερα, έχει κλειδωμένο το Λέβα σε σχέση με το Ευρώ. Δηλαδή το κλείδωμα της ισοτιμίας σημαίνει ότι το νόμισμα(;) δεν είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμο στις χρηματαγορές για (να μην) δέχεται υποτιμητικές κερδοσκοπικές επιθέσεις που στην περίπτωση της Ελλάδας, θα έχει και πολιτικούς λόγους.

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ – ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

Τι πετυχαίνουμε με το κλείδωμα της ισοτιμίας; 1:1 και κλείδωμα; δεν θα θιγούν οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων. Όσο κάνουν σήμερα σε Ευρώ, θα κάνουν και αύριο σε Δραχμές, και άρα δεν θα υπάρξει πληθωρισμός που μας τρομοκρατούν. Για τις καταθέσεις μια κουβέντα μόνο. Μπορούν οι υπάρχουσες σήμερα καταθέσεις να παραμείνουν σε Ευρώ. Ούτως ώστε ο κόσμος να μη φοβάται ότι μπορεί να υπάρξει υποτίμηση της Δραχμής και άρα οι καταθέσεις που θα μετατραπούν σε Δραχμές θα υποτιμηθούν. Σ’ αυτή την περίπτωση όταν κάποιος, επειδή στο εσωτερικό της χώρας, όλες οι συναλλαγές θα γίνονται στο νέο νόμισμα, στη Δραχμή, θα μετατρέπονται σε Δραχμές με ισοτιμία 1:1. Αν κάποιος θέλει, τις καταθέσεις του να τις χρησιμοποιήσει στο εξωτερικό, όχι να τις βγάλει, αλλά να κάνει εισαγωγή προϊόντων, ή να κάνει τουρισμό, ή για λόγους υγείας, ή να στείλει φοιτητικό συνάλλαγμα, θα μπορεί να χρησιμοποιεί τις καταθέσεις του.

TO ΑΕΝΑΟ XΡΕΟΣ. ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ = ΑΠΑΤΗ

Τώρα πάμε στο άλλο μεγάλο θέμα, το χρέος. Το χρέος είναι οι αλυσίδες με τις οποίες έχουνε δέσει την Ελλάδα. Το χρέος είναι τεράστιο και δεν πρόκειται ν’ αποπληρωθεί ποτέ. Αυτό το γνωρίζουν και οι δανειστές. Απλώς χρησιμοποιούν το χρέος για να ελέγχουν τη χώρα. Αυτά που λέγονται για βιωσιμότητα του χρέους είναι μια απάτη. Τι σημαίνει βιωσιμότητα του χρέους; σημαίνει να είναι το χρέος εξυπηρετήσιμο. Δηλαδή να μπορεί η χώρα να πληρώνει κάθε χρόνο, τα τοκοχρεωλύσια του χρέους. Αυτό δεν μας ενδιαφέρει εμάς. Ενδιαφέρει τους δανειστές για να εισπράττουν. Προσέξτε, τώρα λαμβάνονται αυτά τα μέτρα. Γιατί λαμβάνονται αυτά τα μέτρα; 3.5% του ΑΕΠ λένε. Τι είναι αυτό; το πρωτογενές πλεόνασμα, περίπου 6 δις το χρόνο. Είναι οι τόκοι που θα πληρώνουμε για τα προσεχή χρόνια, όχι πολλά 3-4 χρόνια, μετά θα αυξάνεται. Δηλ. μας βάζουνε φόρους, μειώνουν συντάξεις, κάνουν όλη αυτή τη λεηλασία της χώρας, για να βγάζουν 6 δις για να πληρώνουμε τους τόκους μόνο. Το χρέος δεν αποπληρώνεται, ανακυκλώνεται. Δηλ. δεν μας λένε, το τρίτο μνημόνιο… αυτά δεν τα παίρνουμε για να πληρώσουμε μισθούς, συντάξεις, δαπάνες του κράτους. Αυτά τα παίρνουμε για να πληρώσουμε ένα δάνειο, ένα ομόλογο, μια δόση δανείου που λήγει σε 2 μέρες. Παίρνουν 1 δις και σε 1-2 μέρες το πληρώνουν. Δεν μπαίνουν τα λεφτά ούτε καν στην Ελλάδα. Αυτό το αέναο χρέος διατηρείται, προκειμένου να διατηρείται ο γεωπολιτικός έλεγχος της χώρας και να μπορεί να εφαρμόζεται η ληστεία της χώρας. Τώρα όσο αφορά το χρέος και όλα αυτά που λέγονται ότι άμα επιμηκύνουμε τη διάρκειά του… θα κάνω μια παρένθεση να σας πω ένα παράδειγμα. Ας πούμε ότι ένας πήγε και πήρε ένα δάνειο από μια τράπεζα για να αγοράσει ένα σπίτι και η δόση του δανείου του ήταν 700 ευρώ το μήνα. Όταν πήρε το δάνειο είχε εισόδημα 1500 ευρώ. Με τη κρίση ο μισθός του έπεσε στα 900 ευρώ, αλλά πρέπει να πληρώνει 700 το μήνα στο δάνειο. Πάει λοιπόν στη τράπεζα και λέει: ‘’δεν μπορώ να πληρώνω’’. Η τράπεζα του λέει : ‘’ναι κύριε, καταλαβαίνουμε ότι το χρέος σας είναι μη βιώσιμο, θα σου κάνουμε μια νέα ρύθμιση. Αντί να πληρώνετε 700 ευρώ το μήνα, θα πληρώνετε 400 αλλά το δάνειό σας θα διαρκέσει αντί για 20 χρόνια, 40-50 χρόνια. Όταν αυτός ο άνθρωπος υπογράψει αυτή τη συμφωνία το χρέος του έχει γίνει βιώσιμο. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουνε και ολόκληρη τη χώρα.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Η πρώτη ενέργεια που πρέπει να γίνει, αλλά προσέξτε, αφού η χώρα έχει περάσει στο Εθνικό της Νόμισμα και έχει θωρακίσει την οικονομία της. Όχι πριν. Γιατί υπάρχουν κάποιοι που μιλάνε να διαγράψουμε το χρέος, θα του κάνουμε, θα του δείξουμε, χωρίς να θέτουν θέμα εξόδου από το ευρώ. Αν προσπαθήσεις σήμερα να αμφισβητήσεις το χρέος θα έχουν πεθάνει την Ελλάδα μέσα σε μια βδομάδα. Θα κλείσουν οι τράπεζες, θα εξαφανιστεί το ευρώ. Πρέπει λοιπόν πρώτα να περάσουμε στο Εθνικό Νόμισμα, να θωρακίσουμε την εσωτερική λειτουργία της οικονομίας μας, και μετά να θέσουμε το θέμα του χρέους. Υπάρχουν ενέργειες που πρέπει να γίνουν. Είναι η καταγγελία των τριών δανειακών συμβάσεων που έχουν υπογραφεί μέχρι σήμερα. Εν συνεχεία να κάνουμε λογιστικό έλεγχο του χρέους. Να δούμε ποιό είναι το ποσοστό που με βάση τις διεθνείς συνθήκες μπορεί να διαγραφεί, που είναι παράνομο, επονείδιστο κλπ. Τρίτη ενέργεια θα είναι να διεκδικήσουμε τις Γερμανικές αποζημειώσεις, το κατοχικό δάνειο, το οποίο ανέρχεται περίπου, σε 280 δις, (περ. 85% του χρέους). Αλλά η (δικαστική διεκδίκηση;) είναι παρακαταθήκη.

ΣΕ ΔΡΑΧΜΕΣ Η ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Το σπουδαιότερο όμως που θα έχουμε με το Εθνικό Νόμισμα είναι, ότι όποιο τμήμα του χρέους, αναγνωρίσουμε κα δεχθούμε να αποπληρώσουμε, δεν είναι ανάγκη να το αποπληρώσουμε σε ευρώ, αλλά σε δραχμές. Το σημερινό χρέος της Ελλάδος δεν είναι χρέος σε συνάλλαγμα, είναι χρέος στο σημερινό εθνικό της νόμισμα αυτή τη στιγμή στο ευρώ. Όταν περάσουμε στο νέο Εθνικό Νόμισμα, τότε το χρέος θα ανακοινώσουμε ότι θα το πληρώσουμε σε δραχμές. Το ίδιο έγινε το 2001 προς 2002, το τότε χρέος, το 75% του κρατικού χρέους το 2001 ήταν σε δραχμές, και μόνο το 25% ήταν σε συνάλλαγμα. Μέσα σε μια νύχτα, όλο αυτό το χρέος που ήταν σε δραχμές, μετατράπηκε σε ευρώ. Ουσιαστικά έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, γιατί από τη στιγμή που μπήκαμε στο ευρώ δεν μπορούμε να κόβουμε ευρώ, ενώ δραχμές μπορούσαμε να κόβουμε. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί αν το χρέος σου είναι στο εγχώριο νόμισμα, μπορεί ν’ αποπληρωθεί πολύ εύκολα και κανείς δεν θα ανησυχήσει. Η Ιαπωνία π.χ. έχει χρέος περίπου 250% του ΑΕΠ της, αλλά ουδείς ανησυχεί για την Ιαπωνία διότι το χρέος της είναι σε γιέν. Κόβει γιέν και πληρώνει. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ΗΠΑ. Κι’ αυτές έχουν ένα πολύ μεγάλο χρέος, αλλά κανείς δεν ανησυχεί, γιατί έχει τον έλεγχο του νομίσματος στο οποίο είναι το χρέος. Αυτό που σας λέω, για την αποπληρωμή του όποιου χρέους αναγνωριστεί, σε δραχμές, δεν το έχω πει μόνο εγώ, το είπε και ο Τζορτζ Φρίντμαν της Stratfor των ΗΠΑ, που είναι ένα μεγάλο Think Tank, το οποίο έχει σχέσεις με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Εγραψε ένα άρθρο στο οποίο λέει ότι οι Ελληνες θα μπορούσαν να τυπώσουν δραχμές, και να ανακοινώσουν, όχι να προτείνουν στους δανειστές, ότι το χρέος θ’ αποπληρωθεί σ’ αυτό το νόμισμα. Δεν μιλάει κανένας γι’ αυτά, από αυτούς που ασχολούνται με το χρέος, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν ασύμφορο για τους δανειστές. Εδώ νομίζω μίλησα περισσότερο…

ΚΑΜΜΙΑ ΕΛΕΙΨΗ ΑΓΑΘΩΝ

Βέβαια δεν αναφέρθηκα σ’ ένα βασικό θέμα. Θα πω δυό κουβέντες και θα το συζητήσουμε μετά. Θα έχουμε συνάλλαγμα με την ισοτιμία αυτή 1:1 και κλειδωμένη, για να κάνουμε τις εισαγωγές που κάνουμε σήμερα; Θα μας λείψει το πετρέλαιο, τα φάρμακα τα τρόφιμα κτλ, όπως μας λένε; H απάντηση είναι ναι. Κατηγορηματικά ναι. Γιατί σήμερα το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης των έξι τελευταίων χρόνων, που μείωσε τα εισοδήματα, έχει ισοσκελιστεί και είναι ελαφρά πλεονασματικό. Τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι η Ελλάδα από το συνάλλαγμα που εισπράττει από τις εξαγωγές προϊόντων που κάνει, από το τουρισμό και τη ναυτιλία εισπράττει τόσο συνάλλαγμα όσο χρειάζεται για να πληρώνει όλες τις σημερινές εισαγωγές που κάνει. Χωρίς να πάρουμε κανένα μέτρο, γιατί θα πρέπει να ληφθούν και άλλα μέτρα ενισχυτικά της εγχώριας παραγωγής κλπ. Αλλά έτσι όπως είμαστε σήμερα, και το 2014 και το 2015, το ισοζύγιο είναι ισοσκελισμένο. Έχουμε δηλ. το συνάλλαγμα να αγοράζουμε όλα τα αγαθά που καταναλώνουμε, είτε τις υπηρεσίες, είτε τα προϊόντα. Λοιπόν μίλησα αρκετά, εδώ τελειώνω για να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο αναλυτική κουβέντα.